Joan Hambidge. Vertigo

 

Vertigo

 

Drome is ook metafore

soos Scottie

deur ‘n opening

vol blomme in ‘n floristewinkel

Podesta Baldocchi kyk

op 224 Grant Avenue

na die geliefde

poserend as die verdwene een;

 

dan verander die staf in ‘n slang

toe ek nademaal

jou afskryf

in hierdie droom.

 

My hand nie melaats

toe ek ontdek

my vriende

hou ruggespraak

oor ons.

 

Nou val iemand na benede

uit ‘n klooster

soos ek toekyk

hoe al die vroue

 

één word: Carlotta Valdes,

Madeleine Elster, Judy

in ‘n lang galery

van verraderlike impersonasies.

 

Scottie oorkom

akrofobia

soos die digter

die hoogtevrese

van herkenning:

die digkuns

se uitkenningsparade

troef soos ‘n Hitchcock.

 

Scottie tweekeer

verloën verlaat;

die digter meerduidig

verraai geostraseer.

 

© Joan Hambidge, 2021

 

Bookmark and Share

Los kommentaar

 

*