Mellet Moll. Die rooi woude van Tsjernobil

 

Die rooi woude van Tsjernobil

 

o my vlaktes, o my velde van verlatenheid

waar ons ontslape helde nog vir oulaas hier

op hul perde saam met die Kossakke reis

 

o my dooies, o my vlugtelinge vanuit Pripjat

waar verstilde huise nog van spoke droom

en ’n bloedmaan oor haar kernuitval waak

 

ek treur weer oor die tweesprong van atome

en die verminkte woude rondom Tsjernobil

waar soldate uit die moederland in loopgrawe

 

onder die skelette van straaldun bome woon

of later in die skaduwees van wagtorings teen

’n nederige son in die laatmiddae bly skuil

 

en in die rooigrond van Pripjat verdwaal hulle

êrens in die halflewe van plutonium en uraan

o moederland, my moederland, jou soldate

 

keer terug met die basuin van Alexandrov

se triomflied, in konvooie uit die spergebied

van isotope, uitgelewer aan die uitstralings

 

o moederland, wat hét van jou geword, die

dae van Sowjet oorheersing is al lank verby

maar Reaktor 4 grom vir ewig in die woude

 

© Mellet Moll, 2022

 

Bookmark and Share

Comments are closed.