Joan Hambidge. Opruiming dertien

 

Opruiming dertien

 

Twee maal analogies leef hierdie spreker:

eers ervaring, dan die opskryf allegories

of metafories in dagboeke of notaboekies.

Dubbele verwysings en dubbelpraat vir seker.

 

Soms loop die gedig die ervaring vooruit:

dalk net die geheue wat parte speel of steel

uit die bodemlose put van die onbewuste,

‘n biblioteek sonder ‘n stelsel of sisteem.

 

Teen dusketyd het jy my verlaat, ja:

Ain’t no sunshine when she’s gone …

‘n skemertyd, ‘n latenstyd, ‘n blou uur

in gedig nommer 13 waarin jy figureer.

 

Dit was jare terug “ons twee” saam;

kriptonemies ‘n voormalige verband.

Mities of argetipies tel ek klippe op:

die pad terug nes Hansie en Grietjie.

 

© Joan Hambidge, 2022

 

Bookmark and Share

Los kommentaar

 

*