Catullus 32
Samblief, my soete Ipsitilla,
my lekkerding, my sjarmanteling,
ontbied my smiddags na ‘n samekoms.
En – jy’t ook lus? – doen vir my ‘n guns:
los die buitedeur tog oopgesper
en besluit teen her- en dergaan;
bly tuis en berei die hele jy voor
vir, rug-aan-rug, negemaaldeurboor.
Wragtig, as jy ín is, gee nóú die opdrag:
Want dikgevreet en kosbevredig lê en luier
ek: my paal priem regdeur broek en baadjie.
Catullus 52
Wat issit, Catullus? Waarom’s jy so traag om heen te gaan?
Vól sit Pitsweer-Nonius die blink troon van die markdirekteur;
sy hele konsulskap deur, verfyn Vatinius die kuns van meineed:
Wat issit, Catullus? Waarom’s jy so traag om heen te gaan?
Catullus 53
Ek’t geskater vir Meneer Naamloos uit die skare
wat – pás toe my mater Calvus met ‘n flink betoog
Vatinius se wandade werp onder die loep se oog –
bruisend van bewondering, sy hande ophys en skree:
“Grote gode, daar’s ‘n suikerbek op daai stofpoeper!”
© Jean Meiring, 2022
Goeie vertalings. Ek hoop dit word ‘n boek!
Jou klassieke agtergrond in nagraadse studies aan die Universiteit van Stellenbosch werp hier vrugte af.
Soos Douglas Reid Skinner en kollega Richard Whitaker
lewer jy ‘n enorme bydrae.