Kira Wuck – Finse meisjes Voorheen begon het met een aarzelende publicatie van een paar gedichten in een literair tijdschrift. Die werden dan hopelijk opgemerkt door een uitgever en na verloop van tijd volgde een bundel. Als proeftuin is het tijdschrift tegenwoordig grotendeels vervangen door het podium. Hedendaagse debutanten hebben een ‘slamkampioenschap’ op zak…
Category: Wisselkaarten
Met Wisselkaarten hou ons kontak met Nederlandse en Vlaamse digters/akademici/belangstellendes met die doel om interaksie en wisselwerking tussen Afrikaanse digters en die Lae Lande te bevorder.
Janita Monna. Het gevaar op kousenvoeten.
Hanneke van Eijken – Papieren veulens De vrouwen komen. Of nee, ze zijn er al. Zo er glazen plafonds waren in de poëzie, dan zijn ze inmiddels volledig aan diggelen. Kijk maar: de afgelopen drie jaar ging de prijs voor het beste poëziedebuut naar achtereenvolgens Delphine Lecompte, Lieke Marsman en Ellen Deckwitz; onder de Buddingh’-prijsnominaties…
Luuk Gruwez. Zo bewoonbaar als de wereld
Deze recensie verscheen eerder in De Standaard der Letteren. Zo bewoonbaar als de wereld De auteur: de dichter van de nuance, werkzaam op het raakvlak tussen het zegbare en het onzegbare. Het boek: een dichtbundel vol licht. Ons oordeel: dichters van dit kaliber zijn nodig om ons te leren zien. Er schijnt voortdurend…
Janita Monna. Ongemeen rauw.
Lucas Hirsch – Dolhuis Een paar weken terug moest weer eens een voetbalwedstrijd gestaakt worden omdat vanaf de tribunes het weinig verheffende ‘Hamas, Joden aan het gas’ werd gescandeerd. Dichter Lucas Hirsch maakt in zijn derde dichtbundel Dolhuis een toespeling op dat soort spreekkoren. Zoals hij ook een paar foute jodengrappen ten beste geeft. ‘Vanochtend…
Janita Monna. Van een bedrieglijke eenvoud
Jannah Loontjens – Dat ben jij toch. Prometheus, 48 pagina’s, 17,95 euro, ISBN 9789026326516 Ik denk dus ik ben. Descartes’ oude woorden zouden ook op kunnen gaan voor Jannah Loontjens, die niet alleen schrijvend, maar ook denkend haar brood verdient. Maar zo de uitspraak al simpel is, voor Loontjens ligt de zaak hoe dan…
Janita Monna. Een soepel vallende, ritmische jas.
Marc Tritsmans – De stilte van de wereld na ons Eerst een omweg via het noorden, langs Zweden, waar de dichter Lars Gustafsson ooit het onvergetelijke gedicht ‘De stilte van de wereld voor Bach’ maakte. Over de bijna onmogelijke voorstelling dat er ook een tijd was waarin niets of niemand nog bijvoorbeeld ‘Das…
Janita Monna. Onooglijke voorwerpen
Jos Versteegen – Een huis verlaten Vader en moeder zijn overleden. In de badkamer ligt nog een stukje zeep. Het is plat geworden, als een ‘tong’, door veelvuldig gebruik. Onaanzienlijk en met grijze barsten ligt het in een plastic bakje. Bij het verdelen van de erfenis liet niemand zijn oog vallen op dat broze stukje…
Janita Monna. Nergens een lus of een knoopje of een rijm dat knelt.
Jean Pierre Rawie – De tijd vliegt, maar de dagen gaan te traag Er is een nieuwe Jean Pierre Rawie. En ja, dat is opzienbarend. Want sinds 1999 had de Groninger dichter geen nieuw werk meer gepubliceerd, wat aan zijn populariteit overigens weinig afdeed. En bovendien verscheen wel de Rijmkroniek des Vaderlands, een episch historisch…