Johannes Lodewikus Myburg is ‘n Suid-Afrikaanse skrywer en is op 17 Julie 1957 op Pietersburg in Noord-Transvaal (tans Polokwane in Limpopo) gebore en word groot in die Transvaal. Myburg begin reeds op jong ouderdom te skryf. In 1984 debuteer hy met Vlugskrif. Na tien jaar word Kontrafak uitgegee waarmee hy die Eugène Marais-prys verower. Kamermusiek…
Joan Hambidge. Piromaan
LXXV Piromaan die vuur sit in my vingers om nog ‘n antwoord op Louw te skryf, dansend die sigaretrook wat ópklim en die as wat val oor die mat, die aarde is nie eenvoudig nie, beweer hy ook soekend na ‘n pendant in my Latynwoordeboek: om só ‘n palinode te skryf, maak van…
Joan Hambidge. My geliefde voormalig
My geliefde voormalig Sy kleur haar gesig elke oggend in perfek: rooi lipstiek, maskara, selfs ‘n bietjie poeier op die wange voltooi die prentjie alte flink. Sedert haar vertrek in my skoon badkamer staan daar Charlotte Rhys se Hand & Body Lotion naellak en ‘n skêrtjie langs haar handdoek. Soms ontdek…
Jasmyn Beetge. Delikaat
Delikaat Vir Liebe jy het nie gegaan nie nie hiervandaan nie en ook nie gekom nie saadjie wat nie kon blom nie blom wat nooit sal bloei maar jou naam groei altyd met my saam © Jasmyn Beetge, 2026
Hennie Maartens. oorskot
oorskot die jaar het stil sy laaste blaar laat val ‘n oorskot tyd wat traag by ons verbygaan die skemer sak versigtig oor die dal en neem die laaste lig met haar heengaan wat oorbly is ‘n eggo sag en smal ‘n stoflike gedagte wat stil vergaan tog uit die oorskot van die…
Krige Visser. die wedstryd op Marchand
die wedstryd op Marchand deur die oë van ‘n grysaard nou is die dowwe donkies tog klein grys esels gejaag oor die speelveld voor die afskop om die vroeryp se witlaag oor stoppelgrond onsigbaar draaglik vir ons spel te berei daai dag het die antie haar dogter gestuur lang vlegsels van koper…
Krige Visser. parodie en ironie
parodie en ironie parodie en ironie as saam gelese met aap uit die mou gelaat en die hond in dialekte belese saam die tale van mens en dier praat nie ironie of parodie sou my ooit vergewe dat ek ‘n stemmevanger by uitstek net op my eie sou wou lewe met alleenmandaat…
Helena Oosthuizen. 3 gedigte
Jy’t die holte van jou vuis oopgehou En ’n oomblik lank my hele lewe toegevou * Helder klokgeluid Glas wat stamp Bars, breek, brokkel En in duisend stukkies skiet Die hele vloer vul * Ek gryp die droom dit glip, gly weg. Ek’s wakker, skielik, en die werklik- heid waak…