VERSLAG UIT DIE HOSPITAAL
(vertaling van Relacja ze szpitala deur Wisława Szymborska)
Ons het lootjies getrek, oor wie hom sou gaan sien.
Dit was ek. Ek het van ons tafel af opgestaan.
Dit was amper besoekerstyd.
Hy het nie my groet beantwoord nie.
Ek het sy hand probeer vat – hy’t dit teruggetrek
soos ʼn honger hond wat ʼn been beskerm.
Hy’t skaam gelyk oor doodgaan.
Ek weet nie wat jy vir iemand soos hy sê nie.
Ons het verby mekaar gekyk, soos in ʼn fotomontage.
Hy’t my nie gevra om te bly of loop nie.
Hy’t oor niemand aan ons tafel navraag gedoen nie.
Nie oor jou nie, Coetzee. Nie oor jou nie, Kotze. Nie oor jou nie, Coertze.
My kop het begin pyn. Wie gaan vir wie hier dood?
Ek’t die mediese wetenskap en drie viooltjies in die gras besing.
Ek het oor die son en donker gedagtes gesels.
Dankie tog vir die trappe om mee af te hardloop.
Dankie tog vir ʼn hek om oop te maak.
Dankie tog julle almal wag vir my by ons tafel.
Hospitaalreuke maak my siek.
Na die Engelse vertaling uit Pools deur Magnus Krynski en Robert Maguire: Sounds, Feelings, Thought: Seventy poems by Wisława Szymborska (Princeton University Press, 1981).
Absoluut puik vertaling! Dankie vir die toegang wat jy ons gee tot hierdie heerlike gedig
Andries, dis net problematies as jy val vir wat Derrida die metafisika van teenwoordigheid noem… 🙂 Maar ernstig: myns insiens, as dit as ‘n Afrikaanse gedig werk, dan maak dit nie saak deur hoeveel tale jou vertaling bemiddel is nie.
Wow! Wat ‘n verruklike gedig om die week mee te begin. Dankie, Andries. Manjifiek vertaal, bygesê.
Dankie Desmond. Om ‘n vertaling van ‘n vertaling te doen is mos maar problematies. Ek kon darem na dinge soos woordorde in die Pools kyk. Dit lyk vir my nader aan Afrikaans as Engels.
Szymborska is een van my gunstelinge; lekker om dit in Afrikaans te lees. Jou omsetting van die gedig in Afrikaans val lekker natuurlik op die oor. Cool!