Pomp 12 verskyn eersdaags en ʼn opwindende teenwoordigheid in dié plesierige kultuurjoernaal is die 25 bladsy insetsel wat Versindaba rondom die Afrikaanse digkuns byeengebring en saamgestel het.
Afgesien van die gedigteblad, waarin gedigte deur Charl-Pierre Naudé, Bernard Odendaal, Louis Esterhuizen, Marlise Joubert, Gilbert Gibson, Breyten Breytenbach, Daniel Hugo, Louis Jansen van Vuuren, Danie Marais, Andries Bezuidenhout en Andries Samuel, opgeneem is, is daar ook die volgende artikels:
Steakslag op die plankvloer: ʼn Blik op vrouedigters (deur Amanda Lourens)
“Dit is alombekend dat vroue sedert die 1970’s aan ‘n redelik stugge patriargale tradisie se onderbroek begin torring het, en sedertdien die sedige halle van die kanon ingrypend verander het […] Die skroomvallige nis van “vroulike pendant” (dink maar aan ouer herskrywings wat Eybers tot poëtiese poster girl van die piëtistiese vrou en moeder verdoem het) is versplinter deur die werk van vrouedigters soos Cussons, Krog, Stockenström, Spies en Joubert.”
Tendense in die Afrikaanse digkuns (deur Joan Hambidge)
“Hoe meer dinge verander, hoe meer bly dit dieselfde, word daar gesê. Die Afrikaanse digkuns het die afgelope tyd die tendense vertoon wat die afgelope jare al bestendig is: die laaggedig, die praatvers, die beelddig, die liriese vers, die vers verpak met intertekstuele toespelings, gedigte met foto’s of sketse in bundels, en so meer. Versindaba en Litnet plaas gedigte van gevestigde én minder bekende digters. Slipnet het bygekom as ‘n forum waarop digters ook kan optree […] Hoe meer dinge verander, hoe meer bly dit dieselfde? Al die radikale veranderinge wat aangestip is, het bepaald die digkuns verander. Die voormalig eensame digter is nou ‘n rockstar wat optree op die internet en in vele tale (en gedaantes) sy of haar stem dik maak.”
Onderhoud met Marlise Joubert, webmeester van Versindaba (Teks deur Linda Hartman)
“Ek is nie seker of my visie op ons digkuns in die kol sal wees nie en my menings is maar baie nie-akademies. Myns insiens was ons digkuns maar nog altyd ‘n gemarginaliseerde bedryf met lae verkope, ten spyte van ‘n enorme hoeveelheid digbundels wat die afgelope paar jaar begin verskyn het. Daar is egter heelwat positiewe tendense te bespeur en dit stem my geweldig opgewonde oor die toekoms van die digkuns, selfs die feit dat dit dikwels in vorm en aanbod verander, hetsy deur middel van performance, video, kuns, musiek óf ander elektroniese media.”
500 Woorde (Teks: Breyten Breytenbach)
Ou manne in lang gewade, mollige vrouens met uithangtiete, beskonkenes, gerooktes, befoeterdes, opregtes, liegbekke, egobefoktes – maar met so min op die spel dat dit eintlik nie saak maak nie. Digter wees is nie ‘n beroep of ‘n roeping nie; dis ‘n soekparty. Ganôg es ganôg. Sterkste ervaring? Om ‘n dag deur te bring met tronkvoëls in Medellín; om vir 6000 mense gedigte voor te lees; ook vir drie mense in ‘n boekwinkel in Manhattan.”
Digter-rockers & rocker-digters: Die krisis in Afrikaanse Rock (Teks: Andries Bezuidenhout)
“Dis Antjie Krog wat die hele ding begin het – die gesprek oor digters en rocksterre. Toe sy jonk was, wou almal digters wees. Deesdae wil hulle rocksterre word, het sy in 2004 aangevoer tydens haar NP van Wyk Louw-gedenklesing, aan die destydse Randse Afrikaanse Universiteit. “Poësie is die barometer van ʼn taal se welstand. Te oordeel na wat gepubliseer word,” het sy gesê, “belewe Afrikaans ʼn noodtoestand. So wat gaan aan? … Waar en wie is die nuwe jong digters? […] As ʼn taal se welstand aan die poësie gemeet word, lyk dit vir my daar is in 2011 nie meer sprake van die noodtoestand waarna Antjie Krog in 2004 verwys het nie. Dis so amper asof jong digters van iewers, uit donker hoeke, te voorskyn getree het om haar te beantwoord: “Ons is nog hier om ons vaders te vermoor.””
Hieronder een van die gedigte deur Daniel Hugo:
Nege metafore en ‘n vergelyking
‘n kind kraai anders as ‘n haan
‘n kat lek anders as ‘n kraan
‘n deur piep anders as ‘n muis
‘n klok slaan anders as ‘n vuis
die wind huil anders as ‘n wolf
‘n vy swel anders as ‘n golf
‘n wolk dryf anders as ‘n skuit
‘n peer bloos anders as ‘n bruid
‘n voël sing anders as ‘n vers
die digter doof gou soos ‘n kers
© Daniel Hugo
Daniel, wat van “die opsit doof gou soos ‘n kers”?
@Daniel: nege interessante metafore met één valse vergelyking. Ek dink elke digter wat so gou uitdoof was dit nooit nie, maar eerder ‘n sorgelose klankeryger rympiesmaker – iets waaraan die leesvolk natuurlik ook behoefte het!