Daniel Hugo. Ted Hughes aan Anne Sexton: 9 Augustus 1967

 

Ted Hughes aan Anne Sexton: 9 Augustus 1967

 

Steur jou nie aan resensies nie.

Albei soorte is sleg, maar dié wat loof

is die slegste.

Hulle bevestig jou self-

tevredenheid – behalwe as hulle aanprys

dit waarvan jy self nie hou nie. En

hulle maak jou ongemaklik oor jou deugde

– soos wanneer jy ’n kind komplimenteer

met ’n onbewuste, aangebore gawe. En

hulle stig ’n ondergrondse verset, want alle

applous is die voorloper van skeltaal. En

hulle beroof jou van jou vrye anargie

deur jou ’n regeringspos aan te bied. En

hulle vervreem jou van jou demoon

wat dit verpes om dopgehou te word,

wat die gelukkigste is wanneer hy

incognito sy werk kan doen. En

hulle nihileer jou afstand van die sfeer

waar jy jou verse laat infiltreer – hulle

maak jou sigbaar in daardie einste sfeer. En

hulle bevredig jou ambisie wat afhanklik

is van radikale onrus en openbare afjakke. En

hulle vervals die lewe deur jou met jou verse

te laat saamval: jou gedigte verdien die lof

en jý eien jou dit toe. En. Ensovoorts.

Maar

slegte resensies funksioneer soos vernederings.

Jy voel jy moet elke reserwekrag monster (insluitende

God en die Duiwel) en die absolute werklikheid

produseer wat al die aanslae kan weerstaan. Hulle

stuur jou terug na die wildernis.

Hoe dit ook al sy:

steur jou nie aan resensies nie.

 

(Bron: Letters of Ted Hughes, Faber and Faber, 2007, pp. 275-276)

 

© Daniel Hugo, 2021

 

 

 

Bookmark and Share

Comments are closed.