Nini Bennett. In die ware sin van die woord

 

In die ware sin van die woord

 

Die vrou hardloop verby

die hadidas, droewig die oervoëls

wat op lamppale waak,

metaalstemme en -vere

die rooidag se gebroke kore. Die vrou hardloop ná

haar minnaar wég van hom,

sy praat deur die sluier

van alle dinge. In die ware sin

van die woord praat sy die taal

van water wat blom in heksagone

en kantpatrone en verdroom

in die heilige Graal. Sy praat, ‘n meteoor

verskiet soos ‘n skool visse vliet

in ‘n silwer parabool – die vrou betrag

haarself op ‘n afstand, dis nog ék, nog sý,

want verlange is ‘n verlengstuk

van die self en verlange reik na alles:

die Augustuswind rittel aan deure

en ruite en telefoonlyne sing

kwartnote en voëls. In die ware sin

van die woord praat sy met hom –

‘n kortgolf.

Die stilte knal

wisteria, haar naam is geskryf in storms

en dit eggo in donderweer.

Sy woon in ‘n huis van ysterklip,

‘n doodsveragtende eensaamheid. Sy praat

met hom deur rooskwarts wat sonsondergange sink

en terugbloei tot dagbreek,

of die harde reën van helder kwarts.

Snags hardloop sy verby

‘n bataljon kerse, die wagvuur

van spreuke wat eendag

sal terugkeer in die ware sin van die woord.

 

© Nini Bennett, 2021

 

Bookmark and Share

Los kommentaar

 

*