Bester Meyer. Venus Kriya

 

Venus Kriya

 

my oë het aan jou draadjies vasgehak

en dit help nie waar ek kyk,

 

ek kan nie ophou sien soos ek gesien

het toe ons teenoor mekaar gesit

 

en die stipstaar beluister het nie –

beoefen het, soos ou vriende se weg

 

na die waarheid en die lewe, wéét

soos geliefdes waarvan die onthou

 

nie wil ophou, nie wil skietgee nie.

 

is jy die vlerke waarvan my engel

gedroom het of is jy die engel van

 

my drome was moes kom vlieg

rondom die iris om deur die pupil na

 

binne te sweef asof ek jou al vir eeue

lank daar wou inroep, asem ek jou in

 

 

 

 

 

 

 

jy my uit: hoe mooi is jou bruin in my

blou oë, hoe vindingryk jou asem wat

 

myne ken: in-en-uit-hemelstango

met alles van ons wat verlore was

 

alles van ons wat nog moet gebeur

alles van ons wat deur die kriya krui

 

na die gedoem-doem van die groen

sentrum waar die geboorte reeds vol-

 

bring is: my hartschakra ‘n oomblik

joune – as my asem my laat snak

 

na alles wat alles

in eenvoud laat bewe, bestaan.

 

© Bester Meyer, 2022

 

Bookmark and Share

Los kommentaar

 

*