Vissers van mense
van visse en bote en nette het hulle alles geweet
die water het hulle geken
maar toe kom die vreemdeling
en Hy roep hulle
en Hy belowe
Hy sal hulle vissers van mense maak
hulle het dit nie mooi verstaan nie
maar opgestaan en saamgegaan
hoeveel kere daarna het hulle nie gesien
hoe Hy die werpnet van besorgdheid uitgooi nie
na verlamdes en blindes en melaatses
na skares wat honger na Hom kom luister het
in die stilmaak van die storm
die omhelsing van kindertjies
in die sagte uitnodiging aan almal wat oormoeg is
om tot rus te kom
by Hom
later in die bloedige gee van Homself
en toe hulle iets snap van die trekkrag
van liefde wat gee
wat heelmaak
het hulle verstaan wat Hy aan die begin gesê het
oor vissers van mense
© Neels Jackson