EERSTERIVIERSTRAND
As jy ooit aan die begin van die Tsitsikamma kom,
vat dan die melkpad af see toe tot by Hengelaarskroon:
Jy sal weet die hemel ruik na heide,
en die paradys proe pure perdevy.
Doer ver onder die see wat silwer sing,
dan hoor jy die branders bonkig breek,
kinders wat skril in guitige golwe gil,
en ʼn arend wat stil in die leë lug hang.
Skemer val die son rooikoper in die see,
swarttobies begin klets-klets kooi toe kom.
Die maan wat grootoog oor die bosberg loer
en laagwater wat die ruwe rotse nag kom kus.
Dan sal jy verstaan hoekom ek bid
dat Alkantmooi my ewige hemel is.
© Hans du Plessis, 2024