EEN ANDERE POËTICA
Deze versregel ligt eigenlijk voor de hand
die hem opschrijft maar ook woelt in de taal
waarin de werkelijkheid weerspiegeld wordt.
Toch vervaagt het landschap tot een stippellijn.
Het morgenlicht knibbelt langdurig aan de dag.
En het uurwerk slurpt tikkend al zijn cijfers op.
De veranderde tijd brengt de wijzers van de wijs.
Deze onleesbare regel rilt, bevat een dode letter.
Een achtergelaten schaduw proeft van een woord.
Poëzie is een onverwachte terminologie.
© Willem M. Roggeman, 2024