sonder mond
grasgeel veld vandag,
’n donkie dra sy skadu swaar
boom, verskroei, hou woorde vas:
“honey can’t you remember?” — alles klaar
hier het ’n ghitaar note gesing van sweet,
van vuur, van liefde se breekrug
twee-wiele skeur stiltes oop, ’n kras lawaai bly hang
soos rook,
maar nou ná jare
dwaal net wind en stofgeruis
melankolies oor klip en gras
en doring hier se verlorenheid is nie meer vreemd nie,
dis geskryf in die stof, in elke asemteug
wat weg is
sonder ‘n mond
© Gerrit Verwey, 2025