lykskou
ant Miemie Ouma se oujongnooi sus
was tot haar dood by ons aan huis
broer André tóé sewe wys my
twee jaar jonger
hoe mens onder haar nagrok in
kan koekeloer
as sy tande by die wasbak borsel
sy sou Krismismaand op die plaas gaan rus
almal ry die stofpad Knydas toe
huisstoele in rye gepak
vier stelle breekware op die eetkamertafel
toebroodjies frikkadelle gevulde plaaseiers
swig onder die Noord-Kaap se somerhitte
dominee preek op die stoep
loer almal af op die lewe van ‘n dooie
sy lê in die stoor
die kis se klap
oor haar kop afgebout
tussen die reuk van dip lek en gif
skaapvelle ingegrowwesout
veevoer en lusernbaal
geroeste metaal
die ou Willisjeep
en pastelgroen Zephyrkar
kyk ons af
na haar poeiergesig
die moesie op haar wang
haar nekspier uitgesak
‘n wit boerpampoen
gestut teen die kis se wand
tot ons geroep word vir die diens
die eerste keer
dat twee tienerseuns
‘n lyk aanskou
© Krige Visser
Iets wat mens nooit sal vergeet nie….veral wanneer so jonk en sensitief…en die reuke sal mens altyd bybly…