In Karel Schoemans onvolprezen roman ’n Ander land is een belangrijke rol weggelegd voor de predikant Scheffler. In een opmerkelijke passage spreekt hij zich uit tegenover hoofdpersoon Versluis, een Nederlander die aan het einde van de negentiende eeuw in Bloemfontein genezing voor zijn tuberculose komt zoeken. Scheffler bekent dat hij zich na een langdurig studieverblijf…
Category: Wisselkaarten
Met Wisselkaarten hou ons kontak met Nederlandse en Vlaamse digters/akademici/belangstellendes met die doel om interaksie en wisselwerking tussen Afrikaanse digters en die Lae Lande te bevorder.
Bert Bevers. Niemand die het weet
Niemand die het weet Wolter Seuntjens is chasmoloog. Mijn editie van de Dikke Van Dale kent het woord niet. Chasmoloog? Gaapdeskundige! Dat bestáát. Seuntjens promoveerde aan de Vrije Universiteit in Amsterdam op het proefschrift On yawning. Daarna verscheen zijn boek Gaap! Geen literatuur, maar een heerlijk boek voor wie dol is op al dan niet…
Jaap Goedegebuure. Waar is de wereld?
Sinds 2004 zijn de wanden van een glazen verbindingsgang tussen twee gebouwen van de Tilburgse Universiteit beschreven met een gedicht van Rutger Kopland. Het luidt als volgt: In deze glazen gang lopen In je hoofd flarden van een dagdroom wat je had moeten zeggen Ja je had moeten zeggen wat overblijft is…
Jaap Goedegebuure. Het onherstelbare
Veel poëzie, en wat mij betreft is dat de beste, komt voort uit iets wat dwars zit: verlies, frustratie, onvervuld verlangen en vooral het onbestemde onbehagen dat zeurt als een zweer die maar niet wil doorbreken. Het wordt er alleen maar mooier op wanneer er uit die ongenoegens muziek klinkt, liefst getoonzet in C-mineur. Mijn…
Jaap Goedegebuure. Lucebert aan de Wilde Kust
ik draai een kleine revolutie af ik draai een kleine mooie revolutie af ik ben niet langer van land ik ben weer water ik draag schuimende koppen op mijn hoofd ik draag schietende schimmen in mijn hoofd op mijn rug rust een zeermeermin op mijn rug rust…
Luuk Gruwez. De talrijkheid van het ik
Onderstaande recensie verscheen eerder in De Standaard der Letteren. Luuk Gruwez. DE TALRIJKHEID VAN HET IK Hoeveel ikken kunnen er in één enkel ik? Joris Iven vraagt het zich af. En tevens onderneemt hij een onderzoek naar de mate waarin hij zichzelf in al die ikken kan vinden. In hoeverre is ‘je’, naar het woord…
Luuk Gruwez. Tussen dakloos en geborgen
Jan Eijkelboom. Verzamelde gedichten. Recensie door Luuk Gruwez Drieënvijftig was Jan Eijkelboom toen hij in 1979 debuteerde met de bundel ‘Wat blijft komt nooit terug’. Toen hij in 2008 stierf, liet hij een oeuvre na van tien dichtbundels en een fors aantal verspreide gedichten. Thans is er een prachtige uitgave met zijn ‘Verzamelde…
Luuk Gruwez. De strijd met de tijd
In deze rubriek bespreekt Luuk Gruwez elke maand de dichtbundel die het meest zijn aandacht heeft getrokken. Deze recensie verscheen eerder in De Standaard der Letteren. Luuk Gruwez. De strijd met de tijd Er verandert niet veel in de poëzie die Jean Pierre Rawie (°1951) de voorbije decennia geschreven heeft. Zijn thema is en blijft…