Tag: Willem M. Roggemen gedig

  ZO SPREEKT ALLEEN EEN DICHTER   Iemand stopt de draaideur naar het verleden. Zijn vingers wonen in de kleur van februari, maar behoedzaam want de dagen tintelen. Door de tuinen van zijn verbeelding trekt de trage processie van zijn woorden. Plots stuiven de letters verschrikt uit elkaar. Het oor van de amfoor is een…

  Lockdown Sommigen kunnen het niet meer hebben. Sommigen schilderen een spiegel op de muur met het gelaat van een vrouw erin vervat. Sommigen luisteren naar een bandje met de stem van een vrouw die nauwelijks verstaanbaar fluistert. Sommigen voeden hun verbeelding met herinneringen aan avonturen die ze nooit hebben beleefd. Sommigen zien in de…