VERSTROOIDE AARDE
(Op ʼn grondpad tussen Standerton en Villiers)
Moontlik was daar drade om die werf se soom –
lank gelede, want nou moet jy gister se grense
op die landskap lees, aan die patrone van plante
wat met los wortels versuim waar sense en skêre
hulle jare gelede nie kon tem nie.
Bloekoms vergader waar beddings
tot landery verslaan het, waar kinders gespeel
en hoenders geskrop het.
Die kliphuis se mure is nou dakloos,
ʼn kraal vir bos en boom.
Eenkant in die gras ʼn kerkhof;
name, datums word weggekalwe
met elke druppel reën.
Kyk vinnig, want ons ry net verby;
hier word mymerings liefs vermy,
woon niemand meer nie,
word alles geamalgameer.
Wat oorbly is deel van ʼn groter saak –
van spilpuntbesproeiing,
geneties gemanipuleerde
handelsbemerkte mieliepitte
wat voorspelbaar ontkiem,
wortelskiet en dan
met perfekte rye tande
vir die hemel gryns.