BB
“Et Dieu…créa la femme
Sy was van die bourgeoisie
so sy studeer musiek
en dans (dis endogeen, die passie
van haar ma). Vir kameras wat kliek
skalkse model, ingénu mannekyn,
dan in die fliek se flikkerskyn
word hierdie God-geskape vrou
“Frankryk se beste uitvoerware:
beter as Renault!”
‘n chic kalendernooi met blonde hare.
Nou ryk, beroemd, non-blosend ingepienk
(die rooi skree passie; wit onbevlek, rein)
vir robuuste manne blootgelê: in sync
met Lolerlei se tart-sindroom, verskyn
die lokpop hedonisties-kaal.
Het Vadim, Charrier, Sachsen, d’Ormale
getrou maar, vurig ongetrou, nes sy:
Delon, Beatty, Brozek, Distel: en aan
en aan: sy kan net nie by een beau bly
nie: tot sy kaalvoet na die honde gaan:
die sekskatjie veg vir alle katte,
brakke, bere, en wil nog baie meer
diere bek en klou verdedig
selfs as sy somtyds mense erg beledig:
tog word sy steeds vereer
al onteien sy haar seun, verban
hom as ‘n kankergroeisel en sy sê
smadend dat sy liewer net daar en dan
‘n hondjie as ‘n baba sou wou hê.
Maar sy word deur Macron ikonies
as “die legende van die eeu” beskou:
in ekstase nageaap deur maitresses, eteries
as heldin besing deur Beatles, Dylan, dan gou
op sydoek vasgelê in maniese Warhol-kleure.
So heers haar voorgehoude beeld
steeds voort (jonk, animaal, ontrou,
voordat sy oud vereelt)
as ideaal: die globale malmaakvrou
is in ons gebreklike lewensfeer
as die perfekte animus vereer.
© Meyer van Rensburg, 2026