Posts Tagged ‘Ronel de Goede gedig’

Ronel de Goede. Don Fausto neem afskeid

Saturday, June 19th, 2021

 

Don Fausto neem afskeid

 

24 Junie 2012

 

jy’t my uitoorlê Ou Grote

ek sou eers oor twee jaar aftree

maar jy het my voorgespring

en ons bondgenootskap verbreek

’n lang pad het ons saamgestap

(dit vul my met heimwee)

vandat ons op Pinta ontmoet het

 

ons het mekaar verstaan

sonder veel gepraat by die watergat

anders as daai flambojante Diego

het jy geen nasaat al was daar vele kanse

hulle sê jy is die raarste wese op aarde

(die eensaamste die afgematste)

die enigste van sy soort

 

jy’t al drinkplek se kant toe gemik

toe ek vanoggend by jou aankom

ons het nog altyd na mekaar omgesien

moes tog wis dit sou gebeur

die een of ander tyd

(vervloekte mensdom)

ek was verdrietig verslae

 

dis die vleisvreters se skuld

die matrose walvisjagters prisoniers

dié wat die balhorige bokke ingevoer het

en Charles wat meegedoen en opgeskryf

en glo vir Harriet ontvoer het

(vreet roof seëvier)

ons almal is skuldig Jorge

 

ek hoor hulle gaan jou nou opstop

met jou oumensnek boontoe uitgestrek

soos wanneer jy my aankyk etenstye

onder die afdak van jou karapaks uit

as jy met mening weglê aan wat ek aandra

(ek sal die hek langsaam moet toetrek)

nie soos jou laaglê vanmôre nie

 

net jou naam

El Solitario Jorge my ou maat

en ek bly oor

by jou kampie

op Santa Cruz-eiland

(met uitwissing as nabaat)

eenling is die mens gebore

 

©Ronel de Goede, 2021

 

Ronel de Goede. die rooi kruikie

Thursday, April 29th, 2021

 

die rooi kruikie

 

“Niña de color quebrado / O tienes amores o comes barro.”

[Sallow-faced girl, either it’s love or you’ve been eating clay.]

– Anoniem, Flor de varios romance nuevos y canciones (1598),

nageskryf deur Lope de Vega, El acero de Madrid (1608)

 

in ’n skildery met ’n skildery omring deur skilderye

in ’n vertoonsaal vol rame en figurante en bespiegelings

onder die plafonuitspansel van die Alcázar

met skadu’s van ’n onseker nou en ’n triestige toekoms

in die hoepelrok van ’n bestaan van balein- en traliewerk

’n opgepofte skepping in ’n steeds uitdyende heelal

van valle en frille en fieterjasies en beloftes

linte gestrik en blomme vasgesteek in die hare

geskik vir die okkasie

vasgevang in ’n koutjie

weerkaatste raaisels

 

staan die infanta

 

*

 

sê die hofdame:

staan net nóg ’n rukkie stil

neem ’n slukkie

van die koel watertjies

uit die búcaro

toe nou

jy kan netnou gaan speel

met Nicolasito en die hond

 

of, sê die hofdame miskien:

neem en drink

die hemels gegeurde water

dit baat die gelaat

dit lewer bewys van ’n lewe

beskerm teen die geniepsige son

dit maak ’n meisie teer

en begeerlik

 

of, moedig die hofdame dalk aan:

neem en eet

knibbel gerus

aan die kleirandjie

dit baat die lyf

jy sal dit nog nie begryp nie

die hartstogte van die hart

die ritme van die rooi

 

of, sê die hofdame waarskynlik nie:

neem en eet

dit baat die gees

dit voer jou weg

na geluksaligheid

dit laat jou ontsnap

uit die raam der rame

dit laat jou sweef

 

*

 

vyfjarige prinsessie

in ’n pronkrok

wyd oor die heupies gespan

haar vingers gekrul

om die rooi kruikie

afkomstig uit Guadalajara

 

neem sy dit

of sit sy dit neer

koppie weggedraai

ogies gevestig op die koning

die engeltjie

 

reeds aan ’t leviteer

 

© Ronel de Goede, 2021

 

 

Ronel de Goede. mingerhout

Sunday, February 21st, 2021

 

mingerhout

 

om wakker te word met die woord

mingerhout

nie te weet waar dit behoort

 

in die oerbos van die brein

mingerhout

wortel geskiet in die ondergrond

 

van vergeet se papiergrein

mingerhout

net ’n akkoord wat pront

 

en groen aanmeld      wellig

’n mingerhout

om te boom in ’n gedig

 

© Ronel de Goede, 2021

 

Ronel de Goede. Ballade van die honderd dae

Wednesday, October 21st, 2020

 

Korona-gedigte

 

 

Ballade van die honderd dae

’n Wintervers

 

Die branders suis, die dae sleep.

Ek sit aan tafel en lees koerant:

“Syfers styg”. “In virus se greep”.

Wat gaan word van die siekes in ons land?

Hul “spartel om asem” en “verdrink” op ’n streep.

’n Malariapil maak mens glo “bestand”.

Kom ons drink maar ’n glas op die valreep!

Wat gaan word van die virus in ons land?

 

Die wêreld verstom: “Ekonomie in sy maai”.

“Miljoene ly honger”. “Gebrek aan kontant”.

Die radio rep: “Kospakkies geskaai”.

Wat gaan word van die armes in ons land?

“Miljarde vir noodhulp”. “Vingers in die laai”.

“Werkloosheid neem toe”. “Dromkrappers astrant”.

’n Stad onder beleg – boekaniers in Valsbaai!

Wat gaan word van die kapers in ons land?

 

Die skedelvlag die waai: “Baba verkrag”.

“Boer vermoor”. Selfone gons: “Iemand

wat ons ken”. “Rowers skiet geldwag”.

Wat gaan word van die mense in ons land?

“Bejaardes gemartel”. “Seuntjie val in skag”.

“Vrou gesteek”. En so gaan dit voort, want

dis ’n gekkeskip – sonder kwarantynvlag!

Wat gaan word van die moordplaag in ons land?

 

L’Envoi

Hoe kan ’n mens dit alles verklank?

Wat gaan word van die siekes van ons land?

Ek sit aan tafel en lees koerant –

vol selfverwyt; een voet op die loopplank.

Wat gaan word van die armes van ons land?

Wat gaan word van die ménse van ons land?

 

© Ronel de Goede, 4 Junie 2020

 

Ronel de Goede. Tofet

Monday, August 17th, 2020

 

Tofet

 

Nog ‘n profesie vervul!

Absoluut verstommend!

Iemand uit Ghana

laat weet via-via-via:

Lees Jeremia 7:32!

“En hule sal in Tofet begrawe,

omdat daar geen plek sal wees nie.”

En waar is Tofet?

(Sê-vra die “Geliefde Broeder”.)

Gebruik Google Maps!

Dis in Italië!

Duidelik ‘n profetiese vervloeking!

Lees en stuur aan na vyf ander!

 

*

 

buite Jerusalem

met die Potskerfpoort se pad langs

by die brandende ashope

van die dal van Ben-Hinnom

daar was Tofet se hoogte

waar kinders

op die maat van tromslae

deur die vuur moes gaan

gewy aan Baäl en Molog

geoffer aan Baäl en Molog

vergewe ons ons skuld

o vergewe ons solank ons skuld

ons doen by voorbaat boete

 

kyk hier is ons kinders

wy hulle in

as koorknape

hulle sing soos engele

hul stemme het nog nie gebreek nie

wy hulle in

as tempelprostitute

hoe aanvallig lyk hulle nie

welbehaaglik vir god en mens

neem hulle in

as offergawes

lewenslustig en onskuldig

die lammertjies

 

by die plek waar aasvoëls sirkel

gierig neerswiep

en stukke vleis afskeur

waar wilde diere en wurms

gulsig vreet aan

die kadawers op die puinhope

waar die vure

deurentyd brand

in die Moorddal

waar God se gloeiende gramskap

nooit geblus word nie

by die uiteindelike helse vuur

van Gehenna

 

*

 

Nee, Geliefde Broeder,

Tofet is orals

waar paters en maters

anderpad toe kyk.

 

© Ronel de Goede, 31 Maart 2020

 

N.P. van Wyk Louw 50. Ronel de Goede

Friday, July 31st, 2020

 

Jezus Christus offert zijn bloed voor ons

Gustave van de Woestijne

 

wie hy ook al was

maagdekind timmermanstelg

storieverteller wonderwerker

relskopper minnaar

of te not

 

of hy was wat hy was

wysgeer gesalfde geofferde

of hy is wat hy geword het

die een wat godseun genoem word

traak my nie juis nie

 

maar wel

die rooi oë van

hierdie skildery

stories en verse

met of sonder leestekens

 

om só gestipkyk te word

deur ’n paar aardebruin oë

kykers blink van swartgeit

nie skrilsoet neergeslaan nie

ook nie jakopewer-strak nie

 

om só aangegryp te word

deur ’n geamputeerde genaelde

rooi aartjies in die oogwit

sakkies blouswart kringe

grimgesig wringlyf

 

om só uitgedaag te word

deur ’n rooi-oog woordlose

die lippe die liggaam vertrek

met uit die hart die vrymakende

saadstorting

 

om só vasgenael te word

deur ’n priemblik

bo-oor twee bleek madonnas heen

hul hande leë bakkies

betekenis

 

een wat opkyk

die ander in die niet na sy lendene

gevul met vrae

’n broodjie ’n vissie

as hulle is wat hulle was

 

is jy nou tevrede

oor die offer

as jy is wat jy is

as jy is wat hulle sê jy is

god

 

© Ronel de Goede, 2020

 

N.P. van Wyk Louw 50. Ronel de Goede

Friday, July 10th, 2020

 

 

 

 

 

Kraalogies

 

Pa het van jongs af

wedrenduiwe gehad

opreg geteel

nie sommerse duiwe nie

 

kransduiwe met rooi om die oë

kon hy nie verduur nie

irriterend die alewige gebrom

hooo-hooo-hooo-hooo-hooo

 

Kraalogies

was Pa se spogduif

Kraalogies

het hy vir my benoem

 

die rooibontes

was graanplunderaars

stoepbetjortsers

met willewragtag-oë

 

Kraalogies het Pa geleer

om hoog en ver voëlvlug-

perspektiewe te sirkel

en korreloog terug te keer

 

die voorbarige vettes

met die spikkels en die pokkies

en die lewerrooi vlekke om die oë

het Pa verfoei

 

Kraalogies was ’n sieraad

hy en sy nageslag die hoogedeles

bekers het hulle verower

uitgestal in vertoonkas en op gordynkappe

 

die kransduiwe

se oë was amberbruin

net soos Kraalogies s’n

maar Pa het die gemaskerdes verdoem

 

nou sit ek met die naam

van Kraalogies om die nek

en in my die kransduiwe se

gehooo-hooo-hooo en geflap-flap-flappe

 

© Ronel de Goede, 2020