Mellet Moll. Creatio ex nihilo

 

Creatio ex nihilo

 

Dis alles kringlope van stof na stof

uit organismes wat die sonsopkoms

soos blinde minnaars in die voordag ken.

Die selestiële muezzin roep vergeefs

in bundels ongebuigde naklanke

wat in die oneindes die eggo’s word

van krete in die kosmiese gety.

 

En ons, die weerloses, omkring die as

van wentelinge in ons enigheid:

omdat ons alles is, volmaak alleen

geskape as die embrio’s van stof.

Ons is die ewening van elke ster

wat snags ’n lofrede in pulse stuur;

die bedoeïene wat die seile span

en na die episentrum navigeer

deur die meridiane langs ons vaart.

 

Maar Carl, ek soek die ewigheid se stof:

die fyngestroopte DNS wat ons voltooi

in sterrelande waar die dooies weer

die vars lug van die oerbewussyn proe

en opkyk om die liefde in ons oë

in sterte van komete te herken.

 

Ek hoop ek vind jou êrens onderweg.

 

© Mellet Moll, 2022

 

Bookmark and Share

Los kommentaar

 

*