Terugreis
Ek reis met ’n voorskrifbril
terug na die oranje
wingerde van die Paarl.
Vroeër in die kwartaal het jy
jou skoolhemp oopgeknoop,
jou hart uitgehaal en vir my gegee.
Ek het dit gebottel
en onder
my koshuisbed gebêre.
Na die vakansie breek ek die seël.
Jou hart nog vars, maar
die glas nou te swaar.
Ek skuif die bottel oor die tafel.
Jy druk dit terug.
Die glas bly tussen ons staan.
Ek kon die bottel nie breek nie —
die skerwe sou net dieper
in my insplinter.
Deur die lense van my bril word alles
skerper. Ek sien hoe my hand
steeds om die glas pas.
Uiteindelik laat ek dit val —
die vloer het nie gebloei nie.
© Marthé McLoud, 2026