‘n Nuwe Aar die jaar is land vir land gestroop koring gerwe staan in bondels vasgeknoop plek-plek lê ‘n land flenters geslaan met reste tot as verbrand hierdie grond sal water vra – nuwe are breek waar plukkers na trane jubbelend weer hul gerwe dra © Margaret Cordier
Tag: Margaret Cordier gedig
Ons lesers se Kersfeesgedigte (1)
Margaret Cordier Feesmaal Here bring vir ons U goue son antwoord ons gebede wat wierook brand in die mirre van duisternis oor elk verskroeide land laat wyses U ster weer sien reisigers ‘n blyplek vind die wat ver is van die fees nader kom deur die Gees dek vir ons…
Margaret Cordier. 12 31 23
12 31 23 hul dans ritmies al eener by die dag radio’s speel kersliedre lippe prewelsing saam kopknikkend in rolstoele gebondel op beddens ‘n dors lê toegevou in gekruisde hande op die bors ‘n strootjie staan in die waterglas © Margaret Cordier, 2023
Margaret Cordier. Oorlog sonder vrede
Oorlog Sonder Vrede dae rol soos bolle rook teen die verslytende kleed van ‘n horison verby geboue staar met uitgesteekte oë die niks in mense soos miere skarrel oor die puin volg ‘n bloedspoor tot onder in die nes ‘n paar myl terug Kibbutz Be’eri het iemand die skakelaar gedruk lê…
Margaret Cordier. Oorgang
Oorgang swart takke wieg aan ‘n bleek hemel die son kniel teen ‘n klein horison vlae wit waai in die wind penne word weggepak – die tent terug in sy sak onder ‘n ewige son bars kleur uit elke blomknop bome hang swaar aan vrug en somer bly my ewig al…
Margaret Cordier. Die Treurende
Die Treurende ‘n klimmer met ontwrigte skouer gebreekte femur hande rou oor kranse sonder tou na die kruin nog ver daar in die blou uit stof; as en dit wat eens was teen die hang ‘n jong plantasie groeiende knoppe aan stamme waaruit groen takke spruit vloei voort nuwe lewe binne die…
Margaret Cordier. Stuiwer
Stuiwer daar’s ‘n muur rondom die stad met ‘n poort bewaak deur soldate waardeur reisigers kan loop terwyl ek opkyk na klipsteenmure romerig en bruin gedruk teen die koningsblou lug hoor ek die gedruis van mense wat kom en gaan sien ek donker gange van eeue se bestaan stellasies waar hulle artefakte…
Margaret Cordier. ‘n Tuiste Instand
‘n Tuiste Instand oorlands gooi die volson sy lig op berg; krans & rafyn bly gee tot onder in die vallei langs bome by waters wat drentel in halfsirkels sleepspoor na die see skuif later in agter die kim na môre met die eerste lig vuurspuwend rooi skiet hoop oor…