Tag: Margaret Cordier gedig

  donker jaar   dit was aand en dit was môre jou nag was donker jou nag was lank twintig ure en vier vure wat die dag ombrand verwek só nuwe groei hou mense kletsend rondom die gloeiende gloei

  Sirkelgang   na stilte sal karmosyn triomfantelik sy rooivlag wapper wanneer nuutgevonde vlerke skoenlapper uit die papie breek seile span teen die wind ‘n gevlerkte vind saam die nektar drink uit al die kelke wat die nuwe lewe skink   sal geleerde wurms ‘n kruipende bestaan onthou die selfverteer verpulpte eiewaan gesluk  sluk tot…

  Nuut   sal ek weer opstaan embrionies uit my saadhulsel breek gevoed uit die neseier in my kiem windverwaaid met my valskermvruggie uit hierdie parsing perdeblom   © Margaret Cordier, 2022  

  Walker Bay   ek loop vanaand oor google earth soos ‘n kind op ‘n leë drom   ek rek die oë van my vingers wyd oor die bol sien huisies  bossies alom   dan loop ek stadig af in ‘n paadjie tot onder by die see waar die branders bo-oor my kom   ©…

  Wyd   in die vorm van water onverdunbaar vloei jou komposisie soos note in die houers van klank   die materiaal van jou onstoflikheid bly gee onbegrensd in die ruimtes van ontvangers   die liefde   © Margaret Cordier, 2022  

  Sonkamer (Boggomsbaai)   tyd het saam met die seewind loop lê   die son, stil bly staan — sy strale om my gevou in ‘n gevoel van ewigheid teen die winterkou   © Margaret Cordier, 2022