Category: Kompetisies

wanneer verse begin droom       –vir Wilhelm Knobel   vir jou word vroeg reeds ’n verskalwer gebrandmerk, boerseun uit Bethlehem.   jou moeder kon jou nooit soog nie, haar borste was droë spruite. jy treur oor jou verlore biesmelk, steel soms die laaste knertsie uit die melkery waar jy en jou broers knerskoud koeie moet…

Opium en morfien Vir Eugène Marais (9 Jan. 1871 – 29 Maart 1936)   as jy in die hel leef – daar is ‘n skadu op die son – doen dit eerder dronk en sing so die lied van Suid-Afrika   dus die oop o van opium die toegemaakte m van morfien   jy is…

Lykdig                                                  Vir Sheila Cussons   Laas nag het sy geslaap in die huis van Nasaret, in een van die tallose stil kamers   vanoggend wakker geword in ’n skuit wat skarrel oor die sand op die strand   die koue van die see rys na die kamers van haar siel as helder lig uit…

Douglas In memoriam: Ingrid Jonker (1933 – 1965)   Uitgestrekte vlaktes, dog knus met koppies omring; ‘n vaal pad, hoofaar, wat versoenend sing. Grysgebrande koppies groet jou, bakens begelei jou: die ware pad huis toe. Van bossieveld tot by die see, het jy geleidelik vorentoe getree. Uitlating van dit wat binne-in druis, skets in woorde jou daagliks kruis….

Klipoog (vir Paul Celan)   weg uit die kaal kamer en sy dooie oog wat bly staar: die Lied van die Seder vir ewig verdring het jy in die swart water ingevlug – na ‘n graf in die lug      

In Zuid-Afrikahuis is u nie dood nie Vir Elisabeth Eybers   In die tydelike bewaarkamer van u werkplek staan ek met ‘n uitgestrekte hand, dik stilte stofdeeltjies wat ’n melkweg skitter in die oggendson, met die hoop om iets vas te vat vir myself te kry. Hier u boekery, tikmasjien en jas wat argeloos aan…

Brief aan Boerneef (1897 – 1967)   Hooggeagte Professor van der Merwe   Die berggans het ‘n veer laat val met ons ontmoeting in Carl Boplaas se voorkamer: 1981 – my matriekjaar. “Daar lê die begin vannie ding ennie end vannie ding,” soos jy altoos gesê het.   My oë het joune vasgevang, lank en…

Ingrid Jonker Jy wat die glasskerwe van weggooibottels soos ‘n geheim in die grond kon bêre dit kon inpapie met die roulint van blare   beenwit gewier ‘n oopgedolwe kerker   jy wat in jou eie op en af die skuimskot van branders kon naderhark in leed-uitbundige verse   doodstil gewieg in die gladmaak van golwe…