maria ek kan net dink aan daardie nag, Maria, in die stal op hooi toe jy in nood moes baar hoe die drukking van jou seun se kroon teen jou heel maagdevlies moes beur ek kan dink hoe groot die pyn was dalk wroeging ook met Josef aan jou sy – miskien…
Category: Kompetisies
Annora Eksteen. Die essensie van ‘n waternimf
Die essensie van ‘n waternimf ek slaap ek droom in my stil maanligmeer geure van mos en varings omring my ek voel in vrede ek hou jou na aan my hart ek sal jou nooit laat los nie ek is hier in my stil maanligmeer ek is hier in die…
Pirow Bekker. Besoek van Basilikat
Besoek van Basilikat (Vir Anke) Slapend in die woud van koorsboom en beton, het ek laasnag van ‘n tierkat besoek ontvang. Met ‘n vlagie wind deur die geligte ruit (Het ek haar verwag?) het sy gekom, iewers met sagte pote op die bed geland. Ek het opsluit gedink sy het gekom…
Pirow Bekker. Knipmes
Knipmes (Vir Pirow) Uit my plaasjeug, Seun, kom hierdie mes, ‘n Paul Krugermes, ‘n knipmes, Seun, vir wanneer die nood aan die man kom, selfs wanneer jou hande gebind is (Mag dit nooit so wees!) Vir ‘n oop wond het mens hande nodig: Oupa het eenkeer sy jagmaat se lewe gered deur…
Anton Döckel. Skoonmaakvrou
Skoonmaakvrou Uit ’n woonbuurt van sink kom sy in om huis skoon te maak die ellende wat sy saambring en afgee aspris om my gewete te kom traak bly terug sypel ten spyte van die uitvee geluide uit die kombuis die breekgoed word heftig opgewas waswater spat dit spoel en skuur…
Gerard Scharn. onuitgesproken
onuitgesproken mijn moeder sprak twents met een twist maar slechts bij heimwee naar haar stad waar zij geboren was haar man een politieman zweeg in alle talen die hij kende want een antwoord had hij niet want ook hij had verdriet waarvoor hij geen woorden had ze zijn al jaren dood…
Marthé McLoud. Vlug
Vlug Met rooigekleurde rastalokke vol reënboogkrale, ’n groen jas met ’n animal print-omboorsel, pienk boots, blou naels en ’n neusring soos dié van ’n bul, sweef sy na die ontvangsdame met ’n “Hallo darling”. Alles vloei terug na my, hier waar ek saam met die armes in ‘n wagkamer sit, en ek…
Liza Petersen. noudat die amandelboom
noudat die amandelboom wit blom en die jare kom waarvan ons sê dat dit ons nie behaag noudat die tand van die tyd die vet van ons lyf en die murg uit ons pype knaag noudat ons soos winterpopuliere langs klipperige spruite staan sien ek Pa ‘n Van Gogh-skildery in die sagsissende lig…