Stilte ek wag lank by die braambos maar hy wil nie vir my ontvlam nie swyg meewarig terwyl glansryke pers vrugblinkers in die sonlig tussen koggelhaakdorings my daag om uit te reik vir die aardse ambrosiasmaak maar geen woord vandag om my te begeester nie mymerend stap ek weg en bepeins…
Category: Kompetisies
Meyer van Rensburg. Rigtingsoeker
Rigtingsoeker die wis en onwis van sy wete se warboele wette (wat hy op sy voorhof dra in ’n boksie) en ander halfvergete dinge wat hy dink dat hy nog moes doen: die hele skuldbevlekte konkoksie bly hom steeds net na een plek bring waar hy hoop dat hy weer eens sy hosannas…
Marthé McLoud. Prematuur
Prematuur (1991) (Vir Lina) Daar was iets heiligs aan daardie aand toe ons motor in die lug tol en in die bosse aan die ander kant van die snelweg op sy wiele land. Die veiligheidsgordel het my wind uitgeruk, maar my man het blitsvinnig oor my gebuk om lewe in my terug…
Meyer van Rensburg. Geskrewe woord: dekomposisie
Geskrewe woord: dekomposisie Hiëraties skryf die epikus — sy penveer kras skrabbelend die digte(r)woorde neer wat gelowiges steeds vele eeue later in die fynste besonderhede bestudeer © Meyer van Rensburg, 2024
Meyer van Rensburg. Die Boland
Die Boland Ek was alreeds in al die metropole rond Londen, Parys en Houston in die Texas staat het ook in Edinburgh en Glasgow met kilt-rokke geruite-bont riel gedans op die skril doedelsak se maat in die roemryke Rynvallei in Duits gesing van die verleidster, Lorelei, ook Auckland, Bristol en antieke Bath was…
Johann Lodewyk Marais. Krap II
Krap II Iets knibbel, knibbel lank reeds aan die aas. Dan slaan Pa en ’n wriemelende dier met tien pote, ’n platter lyf, breër as wat dit lank is, en nét wil wegkom, val reg voor ons op die spruit se oewer, begin skuins hardloop, weg van die gevaar, om vir lewe en…
Jannie Pretorius. ʼn Gedig vir my begrafnis
ʼn Gedig vir my begrafnis Na aanleiding Mozart se “Dies Irae” in sy “Requiem” Ek sien die uitspansel skeur, ek sien berge ontplof. Ek sien oseane kook, ek sien wat was ontword. Ek sien ruimte en tyd word deur vuur verteer; swael wat reën, skarlaken stof, siele wat friemel in vlammende rook….
Neels Jackson. Vissers van mense
Vissers van mense van visse en bote en nette het hulle alles geweet die water het hulle geken maar toe kom die vreemdeling en Hy roep hulle en Hy belowe Hy sal hulle vissers van mense maak hulle het dit nie mooi verstaan nie maar opgestaan en saamgegaan hoeveel kere…